Mijn naam is Danique van der Bijl (1995) en ik ben geboren en getogen in Amersfoort. Ik studeerde filosofie, en één van mijn eerste vragen was 'Lom?' (Waarom?). Ik zing, zit op korfbal, ben graag in de natuur, hou van van spelletjes en geinen, teken nog wel eens een portret en heb hele lieve vrienden en familie.
Studie
Ik begon met bestuurskunde, maar vond meer diepgang bij filosofie. Dat werd Wijsbegeerte in Leiden, zowel de bachelor als de master Philosophical Perspectives on Politics and the Economy. Tussendoor woonde ik in een 15-koppig studentenhuis, roeide bij Asopos, werkte bij Filosofie Magazine, was voorzitter en assessor van de studievereniging Symposion en deed een Erasmus-exchange in Leuven.
De hamvraag
Na mijn studie probeerde ik veel soorten werk uit. Ik werkte in horeca en musea, als tekstschrijver en evenementenorganisator, gaf op een blauwe maandag filosofieles aan pubers en ging uiteindelijk vast in dienst als tekstschrijver bij een communicatiebureau. Tot ik last kreeg van nek- en schouderklachten, en voelde dat het tijd was voor zelfonderzoek. Wat wilde ik eigenlijk echt?
Nomadenleven
Ik besloot werk en huur op te zeggen, en ging op reis richting Spanje en Portugal. Ik paste op huizen, deed vrijwilligerswerk als workawayer en reed rond in mijn oranje Fiat Panda in. Dat ik anderhalf jaar huisloos zou zijn had ik niet van tevoren bedacht, en dat het me zo zou bevallen óók niet. Ik leerde in het moment leven en werd geïnspireerd meer te schrijven over mijn ervaringen en inzichten in mijn blog.
Reflectie
Na deze reis werkte ik als beheerder en evenementencoördinator voor de Domkerk in Utrecht. Dat was fantastisch, maar ik overwerkte mezelf en moest stoppen. Daarna werkte ik bij de Hogeschool Utrecht in een onderzoeksgroep, waar ik bezig was met vraagstukken over onderwijs, zoals wat 'goed' onderwijs is en wat het betekent om een goede leraar te zijn.
Tegenwoordig focus ik mij op schrijven en workshops ontwikkelen en faciliteren, zoals thematische gespreksavonden. Ook ben ik bezig met de vraag hoe community een bedding kan zijn voor mensen om in hun kracht te staan, en op welke manier de samenleving als geheel meer als een gemeenschap kan voelen.